MEVLİD-İ NEBÎ (S.A.V.) ANISINA

Esirgeyen ve bağışlayan Allah’ın (c.c.) adıyla…

Peygamber göndermek ve Son Peygamber’e ümmet olmakla bizleri şereflendirilen Rabbimizi anıyor ve yüceltiyoruz.

Doğumunun sene-i devriyesini idrak edeceğimiz “En Sevgili”ye salât ve selâm ediyoruz.

Allah’ın “Andolsun, size kendi içinizden öyle bir peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya düşmeniz ona çok ağır gelir. O size çok düşkün, mü’minlere karşı da çok şefkatli ve merhametlidir.” (9 Tevbe 128) ifadesine mazhar olan Son Peygamber’in (33 Ahzâb 40) dünyayı şereflendirmesinin üzerinden yaklaşık on beş asır geçti.

…Ve biz, merhum Âkif’in de belirttiği gibi O’na çok şey borçluyuz. Zira:

Dünya O’nunla buldu erdemi, hidayeti,

O’ndan öğrendi sevgi, merhamet, fazileti,

O’nunla kavuştu sulha, nûra, mutluluğa,

Ulaştı bu sayede aydınlığa, felâha…

Arındı O’nunla insanlık, tüm kirlerinden,

Cehaletten, kötülükten, buhrandan, nefretten,

O’nunla buldu huzur, sükûn ve emniyeti,

Kurtuldu O’nunla kin, dalâlet ve gafletten…

v   

Evet, Mevlid-i Nebî bize “En Sevgili”yi, Peygamber (a.s.) sevgisini, O’na îmanı ve itaati hatırlatıyor. Kur’an pek çok âyetiyle, özellikle de Nisâ ve Ahzâb sûreleri ile Rasûlullah sevgisine ve Sünnet-i Seniyye’ye vurgu yapıyor.

O’na îman, dinin temel esaslarından... Kur’an’da Rasûl’e imanın farz olduğunu belirten birçok âyet var. (4 Nisâ 136; 7 A’raf 158; 24 Nûr 62; 48 Feth 9, 13; 49 Hucurât 15; 64 Teğabun 8 gibi.) O’na îman eden bizlerin en temel görevi ise O’na tâbi olup, itaat etmek, salât ve selâmı dilimizden düşürmemek olmalı. (33 Ahzâb 56.)

3 Âl-i İmrân 31. âyette Rasûlullah’a (a.s.) uymanın, Allah’ı sevmenin bir göstergesi, aynı zamanda Allah’ın sevgisini kazanıp bağışlanma vesilesi olduğu ifade ediliyor. Allah’ı sevme iddiası O’nun elçisine uymakla gerçeğe dönüşüyor. O’na uymak aynı zamanda Allah’ın hoşnutluğunu kazanma ve affedilme vasıtası oluyor.

Kur’an’a göre Peygamberimiz’e (s.a.v.) itaat, Allah’a itaat anlamına geliyor. (4 Nisâ 80.) Allah’a ve O’na itaat edenler, kendilerine nimet verilen peygamber, sıddık, şehid ve salih/iyi kimselerle birlikte oluyorlar. (4 Nisâ 69.) 4 Nisâ 59. âyet, problemlerimizi çözerken kime ve neye başvuracağımızı öğretiyor bize. Âyete göre inanan insanlar, meselelerini Allah’a ve Rasûlü’ne arz etmeliler. Yani Kur’an’a ve vefatından sonra Rasûl’e başvuru demek olan Sünnet’e yönelmeliler. Zira Sünnet, Kur’an’ın beyanıdır. Sünnet’e uymak da ancak bize Sünnet’i aktaran bir araç olarak hadislere tâbî olmakla mümkündür. 4 Nisâ 65 de anlaşmazlık hallerinde O’nun hükmüne razı olmayı öğütlüyor bize.

Hepsi bu mu? Tabii ki değil! İşte Kur’an’ın ifadesiyle “En Sevgili”:

Hakkın şahidi, müjdeci, uyarıcı, Allah’ın izniyle yine Allah’a çağıran bir davetçi ve nûr saçan bir kandildir O. ( 33 Ahzâb 45-46.)

Bizim için en güzel örnektir, numune-i imtisaldir O. (33 Ahzâb 21.)

İçimizden biridir O, Allah’ın âyetlerini okuyan, kötülük ve inkârdan temizleyen, Kitabı ve hikmeti öğreten, Allah’ın mü’minlere büyük bir lutfudur O. (3 Âl-i İmrân 164.)

Atası Hz. İbrahim’in (a.s.) duasıdır O. (2 Bakara 129.)

Âlemlere rahmettir O. (21 Enbiyâ 107.)

Bizler kendi öz canımızdan daha yakındır/yakın olmalıdır O. (33 Ahzâb 6.)

Yüce bir ahlâka sahiptir O. (68 Kalem 4.) Allah (c.c.), toplumların eğitimini teorik planda bırakmamış, örnek bir peygamber vasıtasıyla dinin yaşanmasını uygulamalı olarak göstermiştir.

Ve üzerimize titreyen, bizi düşünen Kutlu Peygamber’in bizlerden isteği:

“Size iki şey bıraktım. Onlara sarıldığınız sürece asla yoldan sapmazsınız. Bunlar: Allah’ın Kitabı ile O’nun Nebîsinin Sünneti’dir.” (Malik, Muvatta’, kader 3.)

Sünnet’e tutunun ve ona azı dişlerinizle (sımsıkı) sarılın! (Ebû Davûd, Sünen, sünnet 5; Tirmizî, Sünen, ilim 16; İbn Mâce, Sünen, mukaddime 6.)

…Kim benim bir sünnetimi ihya ederse beni seviyor demektir. Kim de beni severse, cennette benimle birlikte olur.”( Tirmizî, Sünen, ilim 16.)

“Sünnetimi terk eden, benden değildir.” (Buhârî, Sahih, nikâh 1; Müslim, Sahih, nikâh 5.)

Cemaatle namazın önemini vurgulayan bir hadiste de Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “Peygamberinizin Sünneti’ni terk ederseniz dalâlete düşer/yolunuzu şaşırırsınız. (Müslim, Sahih, mesâcid 257; Nesâî, Sünen, imâmet 50.)

O halde “Bana Kitap ve beraberinde onun bir benzeri verilmiştir.” (Ebû Davûd, Sünen, sünnet 5; Ahmed, Müsned, IV, 131, 132) diyen ve ta o günlerde “karnı tok bir adamın koltuğuna yaslanarak “Allah’ın kitabı bana yeter!” diyeceği zamanın yakınlığına işaret eden Sevgililer Sevgilisi’ni üzmemek, dolayısıyla da dünya ve âhirette üzülmemek için O’nu daha iyi tanımaya, anlamaya muhtacız. Unutmayalım ki Allah’ı ve Peygamberi’ni üzenler, Allah’ın lanetine ve azabına dûçar olurlar. (33 Ahzâb 57.)

Haydi, hep birlikte O’nun ahlâkına sahip olmanın arzusu ve çabası içinde olmaya! Ne dersiniz?

Salât ve selâm, tahiyyât ve ikrâm O’nun, ehl-i beytinin ve O’nu sevenlerin üzerine olsun!

                                           Dr.Muhammed Vehbi DERELİ

                                                     Eğitim Görevlisi